Organizacje i porozumienia

KONWENCJA PARYSKA O OCHRONIE WŁASNOŚCI PRZEMYSŁOWEJ z 20.03.1883r.

  • ustanawia fundamentalne zasady międzynarodowe dotyczące własności przemysłowej, takie jak: przedmioty ochrony, zasada niezależności patentów, zasada równego traktowania, zasada pierwszeństwa;
  • tzw. akt sztokholmski tej konwencji z 14.07.1967r. ratyfikowany został przez Polskę w 1975 roku;
  • konwencję ratyfikowało ponad 100 państw świata;

KONWENCJA O USTANOWIENIU ŚWIATOWEJ ORGANIZACJI WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ z 14.07.1967r. z siedzibą w Genewie
WIPO = World Intellectual Property Organization

  • organizacja ustanowiona tą konwencją ma na celu popieranie ochrony własności intelektualnej na całym świecie poprzez współdziałanie państw i innych organizacji w tym zakresie;
  • konwencja została ratyfikowana przez Polskę w 1975 roku;
  • konwencję ratyfikowało ponad 100 państw świata;
  • od 1974 roku WIPO ma status wyspecjalizowanej agendy ONZ;

UKŁAD O WSPÓŁPRACY PATENTOWEJ (tzw. układ waszyngtoński) z 19.06.1970r.
PCT = Patent Cooperation Treaty

  • układ zawarto m.in. w celu uproszczenia uzyskiwania ochrony, gdy występuje się o nią w więcej niż jednym państwie;
  • układem zarządza WIPO;
  • układ podpisało ~ 100 państw;
  • Polska jest stroną układu od 25 grudnia 1990 roku.

Na podstawie układu PCT, przy ubieganiu się o ochronę na to samo rozwiązanie w wielu państwach, można dokonać jednego, tzw. zgłoszenia międzynarodowego i prowadzić jedno postępowanie, które dopiero na pewnym etapie zostaje rozdzielone i jest prowadzone dalej oddzielnie w każdym z krajów wskazanych w tym zgłoszeniu.

Uproszczony schemat postępowania o udzielenie ochrony w trybie PCT

  • zgłoszenie międzynarodowe w trybie PCT wywołuje w każdym ze wskazanych w nim państw skutki prawne takie, jak krajowe zgłoszenia dokonywane w urzędach patentowych tych państw;
  • w trybie PCT mogą dokonywać zgłoszeń tylko osoby z państw, które podpisały ten układ i ubiegać się tą drogą o ochronę tylko w państwach, które podpisały układ;
  • w trybie międzynarodowym nie są podejmowane żadne decyzje o udzieleniu ochrony – pozostają one w gestii krajowych urzędów patentowych.

KONWENCJA O PATENCIE EUROPEJSKIM z 5.10.1973r.

  • konwencja powołuje Europejski Urząd Patentowy (ang. European Patent Office – EPO) uprawniony do udzielania ochrony na wynalazki, ważnej w państwach-stronach konwencji, tj. uprawniony do wydawania decyzji o udzieleniu tzw. patentu europejskiego;
  • główną siedzibą EPO jest Monachium, a jego oddziały znajdują się w Hadze, Berlinie i Wiedniu;
  • aktualnie stronami konwencji są następujące kraje: Austria (AT), Belgia (BE), Bułgaria (BG), Szwajcaria (CH), Cypr (CY), Czechy (CZ), Niemcy (DE), Dania (DK), Estonia (EE), Hiszpania (ES), Finlandia (FI), Francja (FR), Wielka Brytania (GB), Grecja (GR), Węgry (HU), Irlandia (IE), Włochy (IT), Lichtenstein (LI), Luksemburg (LU), Monako (MC), Holandia (NL), Polska (PL), Portugalia (PT), Rumunia (RO) Szwecja (SE), Słowenia (SI), Słowacja (SK), Turcja (TR);
  • Polska jest stroną tej konwencji od 1 marca 2004 roku;
  • zgłoszenia do Europejskiego Urzędu Patentowego może dokonać każda osoba fizyczna lub prawna z dowolnego kraju, nie koniecznie będącego stroną konwencji;

Uproszczony schemat postępowania przed Europejskim Urzędem Patentowym

  • zgłoszenie dokonane w Europejskim Urzędzie Patentowym wywołuje w każdym z państw-stron konwencji skutki prawne takie, jak zgłoszenia dokonywane oddzielnie w krajowych urzędach patentowych tych państw;
  • decyzje merytoryczne Europejskiego Urzędu Patentowego są obowiązujące dla krajowych urzędów patentowych państw wskazanych w zgłoszeniu do EPO.

Między wieloma państwami podpisane zostały różne inne porozumienia, podobne w swym założeniu do Konwencji o Patencie Europejskim, np:

KONWENCJA O PATENCIE EUROAZJATYCKIM dotycząca byłych republik radzieckich, powołująca Euroazjatycki Urząd Patentowy EAPO = Eurasian Patent Office

ASEAN = Association of Southeast Asian Nations

ARIPO = African Industrial Property Organization

TRIPS – Porozumienie w Sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej stanowiące załącznik do Porozumienia Ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) podpisanego w Marakeszu w 1994 roku

  • treścią Porozumienia jest ochrona, dochodzenie i egzekwowanie praw własności intelektualnej w celu promocji innowacji oraz transferu i upowszechniania technologii;
  • porozumienie reguluje wszystkie obszary własności intelektualnej i zawiera normy dotyczące dostępności, zakresu, korzystania oraz ochrony praw odnoszących się w szczególności do:
    – patentów na wynalazki
    – praw autorskich i pokrewnych
    – znaków towarowych
    – oznaczeń geograficznych
    – wzorów przemysłowych
    – wzorów masek (topografia układów scalonych)
    – ochrony informacji nieujawnionej
    – kontroli praktyk antykonkurencyjnych, nieuczciwej konkurencji;
  • Poska ratyfikowała Porozumienie w 1995 roku, a od 1.01.2000r. obowiązuje w Polsce całość przepisów Porozumienia TRIPS.

POROZUMIENIE MADRYCKIE O MIĘDZYNARODOWEJ REJESTRACJI ZNAKÓW z dn. 14.04.1891r.

  • celem Porozumienia jest uproszczenie procedury i obniżenie kosztów uzyskiwania ochrony znaków towarowych za granicą;
  • Porozumienie umożliwia uzyskanie rejestracji znaku w wielu krajach poprzez dokonanie jednego, tzw. międzynarodowego zgłoszenia;
  • Porozumieniem zarządza WIPO;
  • Polska jest stroną Porozumienia od 18.03.1991r.